Kaat, 21 januari 2008
Swaziland , Siphofaneni

5 maanden SD

Sanibonani! Yep je geloof het niet maar ruim vijf maanden Swaziland heeft me geen windeieren gelegd, ik spreek zowaar een tiental woorden Siswati. Leuke is dat m’n uitspraak (van die tien woorden) zo goed is dat ik soms zelfs even verwarring veroorzaak, uh, is zij een Swazi?? Sorry voor de extreem lange stilte op m’n oh zo mooie blog. Lijkt alsof ik hier niets meemaak terwijl het tegendeel waar is!! En nu na zo’n lange tijd weet ik niet waar te beginnen......

Tijdens mijn laatste verhaal was ik nog in de fase van ‘uren van slag’ na het bezoeken van een Neighbourhood Care Point of School. Momenteel, heel veel NCP-bezoeken, frustrerende meetings, vertraagde replies en onbeantwoorde telefoontjes later ben ik daar niet meer zo van onder de indruk. Hoe bizar en verschrikkelijk om toe te geven, maar zelfs leven in een omgeving van armoede went een beetje. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het nog steeds vreselijk hongerige kindertjes te zien en word ontzettend verdrietig bij de gedachte aan hun toekomst. Maar toch, ik moet toegeven dat de frustraties het soms even winnen van de emoties. Ik begin de cultuur van de Swazies steeds iets meer en tegelijkertijd steeds iets minder te begrijpen. Werd er bij het evaluatie gesprek met de country director halverwege mijn stage ook fijntjes op gewezen. Be patient! De dingen lopen hier nu eenmaal niet zo vlug als ze zouden kunnen of als jij zou willen....

Oktober en November ben ik heel druk geweest met het bezoeken van scholen voor het zogenaamde School Survey. Dit jaarlijkse onderzoek heeft als doel een goed beeld te geven van de invloed van voedseldistributies op scholen. Na ontzettend veel tijd en moeite in het hele project te hebben gestoken om te zorgen dat we voldoende scholen zouden hebben bezocht om tot wat statisch onderbouwde conclusies te komen bleek dat de surveys niet konden worden ingevoerd. Hele ICT afdeling van zowel Swaziland als Rome lijkt niet in staat het probleem op te lossen; dus nu ligt hier al ruim een maand een grote stapel waardevolle informatie te verpieteren op kantoor. Wordt misschien wel nooit meer iets mee gedaan.... Verder heb ik me beziggehouden met het ontwikkelen van ‘guidelines’ zodat alle vrijwilligers die te maken hebben met WFP voedsel distributie (op scholen en Care-punten) weten wat er van ze verwacht wordt. In afwachting van de goedkeuring van de documenten is het plan om trainingen op te zetten om er ook daadwerkelijk voor te zorgen dat de informatie aankomt bij de juiste mensen. Tijdens de december-vakantie periode heeft alles hier nogal stil gelegen dus hoop maar dat ik de dingen nog enigsins in gang kan zetten voor ik wegga.

Los van werk geniet ik onwijs van Swaziland. Eerste weken best even wat moeite gehad om een beetje een sociaal leven hier op te bouwen, maar moet zeggen vermaak me inmiddels zeer goed met m’n nieuwe matties. Ben het meest met m’n Amerikaanse Peace Corps vrienden, de Big Bend-gang hier in het dichtsbijzijnde dorp en m’n Swazi collega Sindi en haar sissies & buties. De Peace Corps volunteers wonen allemaal echt in de rural areas middenin een community. Afgelopen week een nachtje bij een vriendinnetje in haar hut gelogeerd. Pfff, heftig hoor. Geen stromend water, geen electriciteit, in je eentje in een familie waar soms niemand Engels spreekt.... Het is de bedoeling dat de volunteers door de ervaring van het leven in een community gaan zien waar het ‘mis’ gaat en daar hulp te bieden en ‘capacity the builden’. Verder dus de Big Bend vriendengroep; braaien bij de dam (laatst zelfs even gezeild...), tennis op de club; lijkt een beetje een expat-achtig leven wat die lui hebben (allemaal in de suiker business en relatief rijk voor Swazi standaards) waar wij zo nu en dan lekker aan mee doen. En dan Sindi, m’n Swazievriendin. Ben regelmatig bij haar thuis, ze woont met drie van haar zussen samen, altijd super gezellig! Afgelopen weekend met wat vrienden naar het Swazi Museum geweest, een absoluut hoogtepunt van dit Koninkrijk.... en naar de watervallen. Van een rots van minimaal 5 meter gesprongen (!). Daarna in zwemkleding het beste hotel van Swaziland binnen gesneaked om te chillen in de heated pool.... en dan morgen weer werk; NCPs bezoeken om te checken of het eten wel gekookt wordt.....een bizar maar bijzonder leven!!

Zal proberen wat foto’s te plaatsen op facebook, www.facebook.com

Naar Katrien in Swaziland bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl